1. Niesamowita różnorodność przyrody

Różnorodność terenu i klimatu sprawia, że Wenezuela jest niezwykle interesująca dla miłośników przyrody. Z jednej strony turkusowe wybrzeże Morza Karaibskiego, pięciotysięczniki Andów, piaszczyste wydmy/pustynia Coro, sawanna, wodospady, Delta Orinoco i Amazonia, a to wszystko sprawia również, że fauna i flora są niezwykle bogate. Wenezuela jest prawdziwą gratką dla ornitologów (1300 gatunków ptaków w tym papugi, tukany, kolibry, jastrzębie, czaple, pelikany). Typowe dla Wenezueli są Kapibary – największe gryzonie na świecie. Turyści mają też okazję zobaczyć kajmany, anakondy, mrówkojady. Spotkamy tutaj także jaguary czy pumy. Można tutaj również spotkać delfiny rzeczne czy bokoszyjne żółwie matamata. Przyroda nigdzie jeszcze nie zrobiła na nas takiego wrażenia, jak własnie w Wenezueli.

2. Salto Angel – Najwyższy wodospad świata

979 metrów. Aby go zobaczyć, trzeba się dostać do Ciudad Bolivar, stamtąd lotem do Canaimy (w Parku Narodowym Canaima nie ma dróg), następnie 3 godziny łodzią w górę rzeki i około 1-2 godziny wędrówki w lesie tropikalnym, aby wykąpać się u jego stóp. Można też polecieć helikopterem, aby zobaczyć go z góry. Salto Angel jest głównym punktem turystycznym Wenezueli.

3. piękne karaibskie plaże

Możesz poczuć się jak w raju na pięknych plażach Morza Karaibskiego. Najpopularniejsze turystycznie są wyspy Margarita i Aruba. Można też wybrać się w bardziej zaciszne miejsce – na przykład do Choroni.

4. Roraima i inne góry stołowe

2810 metrów nad poziomem morza wystaje płaskie wzniesienie Roraimy. Szczyt ten można zdobyć na 5 dniowej wycieczce, jednak wymaga on dobrej kondycji. Roraima jest domem dla wielu unikatowych gatunków roślin i zwierząt (endemicznych). Przez szczyt przebiega granica Wenezueli, Gujany i Brazylii.
(źródło: http://sybka.soup.io)

5. Latarnia Maracaibo (Catatumbo Lighting) – największy spektakl światła (fot. radiocandela.cl)

Jeśli chcesz doświadczyć prawdziwej magii wybierz się nad jezioro Maracaibo (które, swoją drogą formalnie jeziorem nie jest, gdyż jest połączone cieśniną z Morzem Karaibskim, za to jest największą laguną na świecie i gdyby nie to niefortunne połączenie mogłoby być największym jeziorem w Ameryce Południowej). Wenezuela (Venezuela – mała Wenecja) zawdzięcza swą nazwę własnie temu miejscu przez wzniesione niegdyś na palach domki Indian nad Maracaibo. To tutaj natura odgrywa swój największy na świecie spektakl światła. Błyskawice widoczne są ok 140-160 dni w roku przez 10 godzin dziennie (po zmierzchu). Szacuje się ok 280 piorunów na godzinę bez grzmotów czy deszczu, widocznych z setek kilometrów (stąd nazwa „latarnia”) Bogate w metan wody, zimne powietrze Andów i ciepłe powietrze z Maracaibo – ta „wybuchowa” mieszanka jest najprawdopodobniej przyczyną powstawania tego fenomenu.

6. Kolonialne miasto Coro

Wpisane na listę światowego dziedzictwa Unesco Coro jest doskonałym miejscem dla miłośników kolonialnej architektury.

8. ludzie

Czym byłyby podróże bez przyjemności obcowania z innymi kulturami?
Wenezuelczycy stanowią z jednej strony Klasykę Ameryki Południowej – wszechobecnej maniany i luzu. Z drugiej strony, trudna sytuacja polityczna kraju powoduje, że tubylcy podobni są pod wieloma względami do Polaków – umieją kombinować, ale też wszystko można z nimi załatwić i wynegocjować. Warto przy tym pamiętać, że Wenezuela to mieszanka latynosów i Indian – w odległych wioskach można spotkać dość zamknięte na XXI wieczną cywilizację grupy Indian (np. Orinoco). W przeciwieństwie do krajów bardziej popularnych turystycznie (np. Peru), w Wenezueli nie ma jeszcze zwyczaju pobierania od turystów opłat czy napiwków za wszystko, a tubylcy są bardzo serdeczni i pomocni. Jedynie w Canaimie (Salto Angel), które jest bardzo popularnym miejscem odczułam nieco inne nastawienie do turystów.

9. Zwyczaje i kultura

Tam gdzie różni ludzie i zawirowania polityczne, tam również ciekawe zwyczaje i kultura. Tutaj kupisz benzynę taniej niż wodę mineralną – litr kosztuje niecałe 10 groszy, a woda w butelce…  jest głównie dla turystów i litr kosztuje ok 3-4 zł. Oczywiście wysokość tych cen zależy również od tego, czy liczymy Boliwara po oficjalnym kursie dolara, czy czarnorynkowym. Taksówki (stare amerykańskie fury) łapie się pokazując ręką ile osób jest do zabrania – w odpowiedzi taksówkarz może pokazać, że ma za mało miejsc – takie dzielenie taksówek jest tutaj normalnym zwyczajem i nikogo nie dziwi. Za to możesz się zdziwić, jeśli właściciel restauracji, w której jadłeś wczoraj powie Ci, że on dzisiaj nie gotuje, bo zarobił już dość w tym miesiącu :)

10. Wakacje Offline

Wenezuela to zdecydowanie wakacje „offline” – podczas wyjazdu jedynie w dużych miastach będziesz mieć zasięg telefonu komórkowego i dostęp do marnego Wi-Fi. W wielu miejscach nie będzie też ciepłej wody, ale jest za to tak gorąco, że jej brak zupełnie nie będzie Ci przeszkadzać. Będzie za to hamak. :)

Pamiętam z dzieciństwa kilka książek o Świecie, a wśród nich ogromny, ilustrowany Atlas Świata, który wisiał nad moim biurkiem i pobudzał wyobraźnię. W każdym z krajów narysowane były charakterystyczne zabytki: Koloseum, Wieża Eiffel’a, Big Ben, Cerkiew Wasila Błogosławionego, Piramidy w Egipcie i te w Ameryce Południowej, kangury i Operę w Sydney. Serię Tak żyli ludzie z czerwoną okładką (chyba należała do mojego brata) i moja ulubiona „W czasach Majów, Azteków i Inków”. Nie czytałam treści (może fragmentarycznie), ale tytuły, obrazki wystarczyły, by złożyć przed sobą uroczyste postanowienie – gdy dorosnę będę archeologiem, podróżującym po świecie niczym Indiana Jones. To ta książka, wraz z mapą przyczyniły się do powstania nieformalnej, nigdy nie spisanej Listy Miejsc, Które Kiedyś Odwiedzę, a wśród nich 3, które najbardziej zapadły mi w pamięć:

• Wyspa Wielkanocna i tajemnice kamiennych posągów
• Peru, kolebka cudownie rozwiniętej cywilizacji Inków, w szczególności Machu Picchu (przez bardzo długi czas wydawało mi się, że Macchu Picchu wygląda tak - przez co teraz mogę dodać do tej listy Meksyk i miasta Majów :) aby zobaczyć to, co na zdjęciach) i tajemnicze linie Nazca.
• Australia i Ayers Rock – to akurat efekt książki Cuda Natury otrzymanej w prezencie nieco później.

Wygląda więc na to, że przyszedł czas wypełniania dziecięcych postanowień, bo oto los dał nam niezłą promocję do Limy za jakiś mały pieniążek, poniżej 1000zł.

Jak to z promocjami bywa, najpierw się rezerwuje bilety (rozchodzą się jak ciepłe bułeczki), a później dopiero sprawdza się co można zwiedzić w czasie, który się zarezerwowało… i wyszło na to, że 17 dni akurat dobry czas na zrobienie typowego Szlaku Gringo: Lima –> Paracas –> Nazca –> Arequipa (Kanion Colca) –> Puno (Titicaca) –> Cusco (Machu Picchu) –> Lima.

Dwa lata wcześniej oglądaliśmy zdjęcia mojego taty ze zorganizowanej wycieczki (wykupionej z Polski) i w duchu cieszyliśmy się, że u nasze wycieczki nie są tak komercyjne.

Przeklęty Szlak Gringo! Jest tak popularny, że przez cały czas towarzyszy nam prawdziwy wysyp turystów i trudno, naprawdę trudno poczuć prawdziwy peruwiański klimat – tych ludzi, ich troski i radości. Widać za to oddziaływania turystyki i beztroskich przyjezdnych. Ma to oczywiście swoje plusy – wszystko można zorganizować od ręki – transport, hotel, bilety w najważniejsze miejsca. Dla nas jednak tak przewidywalny scenariusz to żadna frajda – wszystkie przeciwności losu są naszymi sprzymierzeńcami ku przygodzie!

Jak to wygląda w praktyce?

Peruwiańczycy oczekują opłat/napiwków za zdjęcia. Wygląda na to, że w wielu przypadkach wystrojone Panie z lamą na sznurku przebierają się dla turystów. Czy te ciekawe, tradycyjne stroje byłyby wciąż noszone, gdyby nie hojne datki fotografów? Wystrzegaliśmy się takich zdjęć, za które trzeba płacić, ale hitem było, gdy z samochodu robiłam zdjęcie przechodzącego owczego stada i mały gówniarz, który je prowadził przywalił mi w obiektyw, wyciągając rękę po hajs! Kojarzy mi się to z żebrającymi dzieciakami w Indiach, które nie odstępowały na krok, bo turyści ich tego nauczyli. Ale może w Peru jest taka kultura, aby symbolicznie zapłacić za drobną przysługę? Spotkaliśmy się niejednokrotnie z tym, że kierowcy bez pytania zatrzymują się przy idących poboczem, szczególnie na drogach między miastami i wioskami. Ci drudzy na odchodne wręczali zawsze jakąś monetkę, np. 1 sol (ok 1,2 zł).

Tam, gdzie turyści, pojawiają się też naciągacze, gotowi sprzedać wszystko 10 razy drożej i wmawiający, że to niebywała promocja. Oni nie odpuszczają. Niejednokrotnie chęć zysku przewyższa dobro ogółu – na przykład cierpiących w niewoli zwierząt. W kanionie Colca był facet z orłem na sznurku. Turyści płacili mu za zdjęcie z orłem na ramieniu. Nieposłuszny ptak bywał przywoływany do porządku w sposób, naszym zdaniem, okrutny. Chętnych nie brakowało. I tak codziennie, kilka godzin dziennie.

Szlag trafia Gringos, bo te miejsca, okupywane przez agencje proponujące zorganizowane wycieczki zabijają ogólnodostępną komunikację. I te tłumy przewalają się przez te same miejsca – busy stają tam, gdzie agencja ma zysk z postoju – gdzie powstają targowiska z pamiątkami i restauracje ze średnio smacznym acz drogim żarciem.

To nie znaczy, że nie da się inaczej. Spotkaliśmy na swojej drodze ludzi, którzy, podejmując spontaniczne decyzje zboczenia z utartych i polecanych w przewodnikach ścieżek trafiali na alternatywy. Jeśli nie lubicie zwiedzać w tłoku, planujcie w Peru trasy nieco obok.